Nýggjárslifti

Tú skalt røkja tín egna urtagarð, segði vinkonan, tá klokkan var farin av midnátt, og vit stóðu við sjampagnuglasi í hond og hugleiddu um nýggja árið …

… at ganga minni uppí hvat onnur siga, meina og gera … og halda meg til mín egna matrikkul,

– ljóðar skilagott …

men eg kundi eisini hugsað mær okkurt annað og meir … kanska eitt sindur av lættleika í lívinum?

At verða glaðari, hava tað stuttligari, flenna oftari …

Eg havi verið so kedd so kedd í nógv nógv ár.

Meðan eg siti og skrivi, varnist eg, at tankarnir um nýggjárslyfti longu er farnir at virka…

Bókstavliga.

Setti hópin av tulipan- og páskaleykum niður í pottar og blómubeð fyrr í vetur og síggi longu nakrar grønar spírar. Eg gleði meg til blómurnar til várs.

Tað plagdi ikki at vera gamalt.

… jú, gleðin raknar mín sann…

Eg skal eg súkkla við Team Rynkeby til Paris í summar … 1500 kilometrar … við sveitta, tárum og bláum knøum – strævið, gaman í – men forbiðið stuttligt …

Vit venja hart, og eg flenni longu meir enn eg plagi.

Jú, tað blíðkar fyri hugaðum fólki. Eg vænti, at mínir nýggjárstankar bera á mál.

Ynski, at teir eisini mugu gagnast tær væl.

Gott nýggjár !)